Visscher

Parenteel      Geneagram Par. 

De geschiedenis van de familie Visscher gaat – voor zover bekend- terug naar begin 1700 in Oosterwolde.
Door de eeuwen heen waren de Zuiderzee en de visserij van groot belang in de familie.
De stamboom begint Heimen Gorris (Gorris is synoniem voor Gerrit).
Zijn kleinzoon Heijmen Gorris (1735-…) vestigde zich na een storm en overstromingen in 1776 in Elburg. Van hem is bekend dat hij visscherman was en voorkomt in het `Gildeboek van het Visschersgilde, 1658-1798).

Schilderij van Jos Lussenburg (1889-1975)
Collectie Zuiderzeemuseum

Toen omstreeks 1813 de verplichting kwam een naam te kiezen was het dan ook niet verwonderlijk dat Brand Heimens (1767-1850) de naam “Visscher” aannam. Brand was toen `bootschuiver `en `visscher` van beroep en velen na hem hebben het beroep visser uitgeoefend.
Sommige Visschers bleken heuse helden. Brand Heijmens Visscher,(1767), zijn tweelingbroer Brand en zoon Dirk (1803) redden drenkelingen in een stormvloed in 1825. Deze stormvloed teisterde bijna de gehele Zuiderzeekust.

Mijn voorouders hebben vaak en langdurig in de Ellestraat gewoond, dichtbij de vissershaven. De gezinnen waren vaak zeer groot, soms meer dan 10 kinderen. Van oorsprong was de familie Nederduits Hervormd, later werd een deel lid van de zeer strenge Christelijk Gereformeerde Kerk. Grootmoeder Grietje aan ’t Goor-Visscher moet een zeer gelovige vrouw zijn geweest.

De armoede dwong velen Elburg te verlaten. Zo zijn er Visschers terecht gekomen in Amsterdam, Zwolle, de Zaanstreek, Kampen, maar ook Australië en de USA. Met de Visscher-familie kwamen vele anderen mee naar de Zaanstreek, waar ze vaak weer dicht bij elkaar kwamen te wonen (zoals de familie Leusink, aan ’t Goor, Broekhuizen, Wijnbelt, Kramer en Balk).
Maar niet iedereen was arm. Sommige Visschers hebben een prominente rol gespeeld in het maatschappelijk leven, zoals in de kerk, de visserijvereniging of de gemeenteraad van Elburg.

Winter in Elburg

Tegenwoordig wonen er maar weinig Visschers meer in Elburg.  Maar van hun geschiedenis valt er veel te vertellen.

Met dank aan het Streekarchief Noord-West Veluwe, W. van Norel, Vereninging Arent thoe Boecop, Hans Luiten en vele anderen.

Marja aan ’t Goor.